Op 1 augustus 2026 opende het Allianz Amphitheater in Richmond met Heavy Soul. Niet met een bekende single, niet met een crowd-pleaser uit het standaardrepertoire — maar met een nummer dat zwaar en traag binnenkomt, als een vuist in slow motion. Dat zegt iets over hoe Dan Auerbach en Patrick Carney dit seizoen op het podium staan: zelfverzekerd genoeg om op hun eigen tempo te beginnen.
In september reizen ze naar Amsterdam voor twee avonden. Voor het duo uit Akron, Ohio — opgericht in 2001, al meer dan twee decennia een constante in het bluesrock-landschap — is Europa geen nieuw terrein. Maar de setlists van de afgelopen weken geven aanleiding om dit bezoek scherp in de gaten te houden.
Wat de setlists van juli en augustus al verraden
Wie de recente shows even naast elkaar legt, ziet een duidelijk patroon. Gold on the Ceiling, Howlin' for You en Lo/Hi staan bij elke show op de lijst — dat zijn de ankerpunten, de nummers waarbij het publiek massaal meebeweegt. Maar interessanter is wat eromheen gebeurt.
In Clearwater op 28 juli openden ze met I Got Mine, een keuze die meer terugkijkt op hun vroege werk dan de meeste openingsnummers uit deze tour. Twee dagen later, in North Charleston, speelden ze ook I Wanna Be Your Dog — een Stooges-cover die meteen duidelijk maakt waar de wortels van dit duo liggen. Niet bij gepolijste studiorock, maar bij ruw, garagistisch bluesmateriaal.
Weight of Love duikt bij vrijwel elke show op en fungeert als emotioneel middelpunt: het is een nummer dat ruimte neemt, dat niet haast. In een tijdperk waarin setlists steeds compacter worden, is het een bewuste keuze om dat nummer elke avond de ruimte te geven.
Een duo dat elke avond opent met 'Heavy Soul' of 'I Got Mine' heeft geen behoefte aan goedkeuring — dat heeft het allang gekregen.
Van de Amerikaanse zuidoostkust naar de Melkweg
De zomertour van The Black Keys speelde zich tot nu toe grotendeels af langs de Amerikaanse zuidoostkust: Clearwater, St. Augustine, North Charleston, Richmond, Pittsburgh, Newport. Buitenpodia, warme avonden, een publiek dat klassieke rockshows gewend is. Amsterdam is een andere context — dichter op het podium, een zaal met meer historie in de indoorshowervaring.
De twee speeldata op 4 en 5 september bij Peaches N Kream Amsterdam zijn beide uitverkopen van verschillende ticketcategorieën: reguliere toegang en premium seats. Dat suggereert een gedifferentieerde bezetting — van mensen die het liefst vooraan staan tot wie comfortabel wil genieten. Voor een band die zowel bloedstollende gitaarriffs als subtiele dynamische opbouw in dezelfde set combineert, past dat eigenlijk wel.
- →vr 4 september 2026 — Amsterdam (Peaches N Kream) décompte
- →vr 4 september 2026 — Amsterdam (Premium Seats) décompte
- →za 5 september 2026 — Amsterdam (Peaches N Kream) décompte
- →za 5 september 2026 — Amsterdam (Premium Seats) décompte
Twee man, één geluidsblok
Het is altijd de moeite waard om even bij stil te staan wat The Black Keys feitelijk zijn: gitaar en drums, niets meer. Geen bassist, geen toetsenist, geen extra gitaristen op het podium. Auerbach en Carney zijn in 2001 zo begonnen in Akron en hebben dat formaat nooit wezenlijk losgelaten. Dat de band desondanks in staat is om de dynamiek van een grote buitenpodiumshow te vullen — zoals ze de afgelopen weken in Amerika hebben bewezen — is geen vanzelfsprekendheid.
Cinnamon Girl, die in Richmond en St. Augustine op de setlist stond, is een cover die in dit kader extra gewicht krijgt: het is een nummer dat in het origineel ruimte en kracht combineert, en dat juist leent zich voor een minimale bezetting die weet hoe ze geluid moet stapelen.
Voor wie naar Amsterdam gaat: de kans is groot dat Everlasting Light als afsluiter dient — het stond bij elke geregistreerde show van deze tournee als laatste nummer. Dat is een rustige, bijna meditatieve keuze voor een einde, maar na anderhalf uur bluesrock werkt dat precies zoals het hoort.
Tickets kopen voor de Amsterdamse shows kan via Ticketmaster.